Nocna zmiana

Nocna zmiana – film dokumentalny z 1994 roku zrealizowany przez Jacka Kurskiego i Michała Balcerzaka, poświęcony kulisom odwołania rządu Jana Olszewskiego w czerwcu 1992 roku. Film bazuje na reportażu "Gorące dni" Wojciecha Ostapowicza, materiałach archiwalnych TAI oraz materiałach VHS autorstwa Włodzimierza Kuligowskiego (sceny w kuluarach). Jest to filmowa wersja książki Jacka Kurskiego i Piotra Semki z 1993 roku pt. "Lewy czerwcowy".

Film został wyemitowany 27 lipca 1995 roku w porze najlepszej oglądalności i miał ogromną widownię (ok. 6 milionów widzów), co mogło mieć wpływ na przegraną Lecha Wałęsy w wyborach prezydenckich w listopadzie 1995[1].

Dwa lata po realizacji filmu (1996) wydano jego rozszerzoną wersję, gdzie oryginalny materiał poprzedzają komentarze polityków związanych z rządem Jana Olszewskiego udzielających wywiadu w książce "Lewy czerwcowy", m.in Antoniego Macierewicza, Jarosława Kaczyńskiego, Adama Glapińskiego, Jana Parysa przedstawione z perspektywy trzech lat po publikacji książki.

Dzieci złego państwa

Kim Dzong Il niczym Józef Stalin rządzi twardą ręką w Korei Północnej- ostatniej komunistycznej dyktaturze w Azji. Ze względu na represje polityczne (obozy koncentracyjne, w których lądują całe rodziny) nie ma żadnej widocznej opozycji, od kilkudziesięciu lat nie odbyła się w kraju żadna demonstracja. Jednak opozycja istnieje, na emigracji.
Smutny dokument pokazujący do czego mogą doprowadzić narcystyczne ambicje władzy przy braku poszanowania życia człowieka.

źródło:http://alterkino.org/dzieci-zego-panstwa

The Vice guide to Liberia

Korea Północna - Jeden dzień z życia

Holenderski reżyser Pieter Fleury dokonał rzeczy niełatwej. Jako jeden z nielicznych otrzymał zgodę na realizację filmu w Korei Północnej. Wiązało się to jednak z koniecznością akceptacji nakręconego materiału przez władze państwowe. To dlatego dokument jest pozornie obiektywną rejestracją zwykłego dnia jednej z koreańskich rodzin. Ale tylko pozornie, bo choć brak tu narracji, widzowie sami mogą ocenić, jakie absurdy niesie ze sobą niejednokrotnie życie w kraju Kim Dzong Ila.

Żródło: http://alterkino.org/korea-polnocna-jeden-dzien-z-zycia

Kraj Pod Czerwoną Gwiazdą

Ostatni dinozaur współczesnego świata konsekwentnie ignoruje teorię ewolucji. W dalszym ciągu tkwi w zapominanej z ulgą przez resztę ziemskiej społeczności erze jurajskiej, nadal napina muskuły i wydaje groźne porykiwania. Nadal straszy. Czy rzeczywiście należy się go obawiać, czy też jego dni są już policzone? Korea Północna pozostaje ostatnim krajem realnego komunizmu, komunizmu w najgorszym i najgroźniejszym wydaniu. Najgroźniejszym dla sąsiadów, najgorszym dla swoich znękanych, zagłodzonych i poddanych najgłębszej indoktrynacji obywateli. Ludzie cierpią niedostatek, ale wciąż czczą pamięć "Wielkiego Przywódcy" i wielbią jego niewydarzonego "Następcę". Mrą z niedożywienia, ale dzielnie maszerują przed trybunami, wznosząc buńczuczne okrzyki. Nie można tego skwitować uśmiechem politowania. Korea jest wprawdzie głodna, lecz uzbrojona po zęby. Także w oręż jądrowy. Niemieccy dokumentaliści starają się zgłębić fenomen północnokoreańskiego totalitaryzmu. Próbują dowiedzieć się, co Koreańczycy robią, gdy akurat nie defilują, lub nie przygotowują się do kolejnej parady. To trudne zadanie. Przechodnie stronią od cudzoziemców. A oddelegowani do kontaktów z imperialistycznymi filmowcami funkcjonariusze recytują wyuczone banały.

http://koreapolnocna.blog.onet.pl/Czy-swiat-oszalal-Kraj-pod-cze,2,ID256455304,n

Korea Północna: Kraj Cichej Śmierci

Film opowiada o obozach koncentracyjnych istniejących w Korei Północnej. Przetrzymuje się tam setki tysięcy niewinnie skazanych, dokonuje eksperymentów medycznych na dzieciach i kobietach. Więźniowie zmuszani są do ciężkiej harówki, często przymierają głodem. Bez powodu są poddawani torturom. Ekipie filmowej BBC udało się dotrzeć do zbiegłych za granicę działaczy partyjnych i oficerów obozów.

Defilada - Andrzej Fidyk

Defilada – film dokumentalny Andrzeja Fidyka z 1989 r. Przedstawiając defiladę z okazji 40. rocznicy proklamowania KRL-D (Korea Północna) i dojścia do władzy Kim Ir Sena, ukazuje skrajność, jaką może osiągnąć kult jednostki w reżimie totalitarnym. Rocznica ta zbiegła się w czasie z Igrzyskami Olimpijskimi w Seulu. W 1989, na festiwalu Prix Italia w Perugii, Defilada została wyróżniona Nagrodą im. Willy'ego De Luca w kategorii „Dokument”.